Jak uzyskać pozwolenie na broń kolekcjonerską?

Pozwolenie na broń kolekcjonerską wymaga spełnienia warunków ustawowych, członkostwa w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim, badań lekarskich i psychologicznych oraz – co do zasady – zdania egzaminu przed Policją. Postępowanie kończy się decyzją WPA, która określa rodzaj i liczbę egzemplarzy broni. Trzeba też pamiętać, że przy tym celu posiadania nie wolno nosić broni załadowanej.

Czym jest pozwolenie na broń kolekcjonerską?

Pozwolenie na broń do celów kolekcjonerskich służy gromadzeniu egzemplarzy o wartości historycznej, technicznej lub kolekcjonerskiej. Zakres uprawnienia wynika z decyzji administracyjnej oraz z katalogu rodzajów broni określonego w Ustawie z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zwanej UoBiA.

Posiadacz takiego pozwolenia może używać własnej broni na legalnej strzelnicy, ale nie uzyskuje prawa do noszenia jej w stanie załadowanym. Pozwolenie nie jest też zgodą na dowolny zakup. Przed nabyciem konkretnego egzemplarza trzeba uzyskać zaświadczenie uprawniające do zakupu, czyli promesę, a po zakupie zarejestrować broń.

Kto może uzyskać pozwolenie?

Organ Policji ocenia zarówno spełnienie warunków osobistych, jak i istnienie tak zwanej ważnej przyczyny posiadania broni. W przypadku celu kolekcjonerskiego UoBiA wskazuje jako taką przyczynę udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim.

Wnioskodawca powinien spełniać następujące warunki:

• mieć ukończone 21 lat, z wyjątkami przewidzianymi w ustawie dla niektórych osób,
• mieć miejsce stałego pobytu na terytorium Polski,
• nie być osobą, wobec której zachodzą ustawowe przesłanki związane z karalnością za określone przestępstwa,
• nie mieć przeciwwskazań lekarskich ani psychologicznych do posiadania broni,
• należeć do stowarzyszenia o charakterze kolekcjonerskim i przedstawić dokument potwierdzający członkostwo.

Samo członkostwo nie oznacza automatycznego wydania pozwolenia. Jest dowodem ważnej przyczyny, ale WPA bada także pozostałe przesłanki i może określić w decyzji konkretny rodzaj oraz liczbę egzemplarzy broni.

Jak wygląda procedura krok po kroku?

Postępowanie prowadzi właściwy miejscowo Wydział Postępowań Administracyjnych Policji, czyli WPA. Wniosek składa się do organu właściwego dla miejsca stałego pobytu. Przebieg sprawy wygląda zazwyczaj następująco:

1. Członkostwo w stowarzyszeniu – wybierz stowarzyszenie, którego statut obejmuje działalność kolekcjonerską, i uzyskaj zaświadczenie potwierdzające przynależność. Warto mieć także kopię statutu, jeśli wymaga jej właściwe WPA.
2. Przygotowanie do egzaminu – nauka obejmuje przepisy UoBiA, wybrane przepisy karne, zasady bezpieczeństwa oraz podstawową obsługę różnych rodzajów broni.
3. Badania lekarskie i psychologiczne – wykonaj je u osób uprawnionych do badań kandydatów na posiadaczy broni. Orzeczenia trzeba dołączyć do wniosku.
4. Złożenie wniosku do WPA – dołącz wymagane dokumenty, fotografie oraz potwierdzenie opłaty skarbowej. We wniosku wskaż cel kolekcjonerski i uzasadnij liczbę oraz rodzaje broni, o które się ubiegasz.
5. Wywiad środowiskowy – Policja może zlecić dzielnicowemu ustalenie informacji dotyczących warunków osobistych i funkcjonowania wnioskodawcy.
6. Egzamin przed Policją – osoba nieobjęta ustawowym zwolnieniem zdaje część teoretyczną i praktyczną przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji.
7. Decyzja administracyjna – po zakończeniu postępowania WPA wydaje decyzję o pozwoleniu albo decyzję odmowną. Po uzyskaniu pozwolenia można wystąpić o promesy, kupić broń i zarejestrować każdy egzemplarz.

Badania mają ograniczoną ważność. Zgodnie z założeniem tej procedury wniosek powinien wpłynąć w ciągu 3 miesięcy od ich wykonania. Po przekroczeniu tego terminu może być konieczne ponowne uzyskanie orzeczeń. Przed badaniami sprawdź aktualne wymagania właściwego WPA, ponieważ praktyka organizacyjna może się różnić.

Jakie dokumenty dołączyć do wniosku?

Zakres załączników warto potwierdzić na stronie właściwej komendy wojewódzkiej Policji. Zwykle potrzebne są:

• wniosek o wydanie pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich,
• zaświadczenie o członkostwie w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim,
• orzeczenie lekarskie i orzeczenie psychologiczne,
• potwierdzenie wniesienia opłaty skarbowej,
• fotografie wymagane przez organ prowadzący postępowanie,
• inne dokumenty wskazane przez konkretne WPA, jeżeli organ uzna je za potrzebne.

Zaświadczenia o niekaralności zazwyczaj nie trzeba dołączać, ponieważ Policja weryfikuje tę przesłankę w toku postępowania. Nie należy jednak zakładać, że identyczny zestaw dokumentów będzie obowiązywał w każdym WPA.

Czy egzamin przed Policją jest obowiązkowy?

Tak, co do zasady egzamin jest obowiązkowy. Sprawdza znajomość przepisów dotyczących posiadania i używania broni oraz umiejętność bezpiecznego posługiwania się nią. Część teoretyczna dotyczy przede wszystkim UoBiA, przepisów wykonawczych i regulacji karnych związanych z bronią. W części praktycznej oceniane są między innymi bezpieczeństwo na strzelnicy, rozkładanie i składanie broni, ładowanie, rozładowywanie, postępowanie z bronią niesprawną oraz strzelanie.

Ustawa przewiduje zwolnienia dla określonych funkcjonariuszy, żołnierzy zawodowych oraz niektórych osób, które zdały właściwy egzamin na podstawie odrębnych przepisów. Zwolnienie może dotyczyć tylko zakresu wskazanego w przepisach, na przykład broni sportowej lub myśliwskiej. W razie wątpliwości trzeba sprawdzić aktualne regulacje i stanowisko właściwego WPA.

Ile kosztuje pozwolenie na broń kolekcjonerską?

Kwoty zależą od województwa, wybranego lekarza, stowarzyszenia i aktualnych stawek urzędowych. Orientacyjne koszty początkowe można przedstawić tak:

Po uzyskaniu decyzji trzeba uwzględnić także koszt promes, zakupu broni, amunicji oraz urządzenia do przechowywania. Szafa powinna spełniać wymagania dla klasy co najmniej S1 zgodnie z właściwą normą. Aktualne opłaty zawsze sprawdź w WPA, ponieważ dane publikowane w starszych poradnikach mogą być nieaktualne.

Noszenie a przenoszenie broni kolekcjonerskiej

To najważniejsze ograniczenie tego rodzaju pozwolenia. Noszenie oznacza przemieszczanie broni załadowanej, natomiast przenoszenie dotyczy broni rozładowanej. Posiadacz pozwolenia kolekcjonerskiego nie może nosić swojej broni załadowanej. Przemieszczając ją, powinien zadbać o stan rozładowany, zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych i zgodność z aktualnymi przepisami wykonawczymi.

W praktyce transport na strzelnicę lub do innego dozwolonego miejsca powinien odbywać się w futerale albo pokrowcu, z bronią rozładowaną. Nie należy traktować zamkniętej torby jako sposobu na obejście zakazu. Załadowanie broni przed rozpoczęciem strzelania powinno nastąpić dopiero na stanowisku i zgodnie z regulaminem strzelnicy.

W czasie przemieszczania trzeba zwrócić uwagę na następujące zasady:

• broń powinna być rozładowana, bez naboju w komorze i bez podpiętego załadowanego magazynka,
• broń należy przewozić w sposób ograniczający dostęp osób postronnych,
• amunicję trzeba przechowywać i przewozić zgodnie z aktualnymi wymaganiami,
• należy sprawdzać ewentualne czasowe zakazy noszenia lub przemieszczania wprowadzone na określonym obszarze,
• naruszenie zasad przechowywania lub przemieszczania może prowadzić do odpowiedzialności i cofnięcia pozwolenia.

Po zakupie każdą jednostkę broni trzeba zarejestrować w terminie określonym w obowiązujących przepisach. Broń i amunicję należy przechowywać tak, aby osoby nieuprawnione nie mogły uzyskać do nich dostępu, w szczególności w certyfikowanym urządzeniu klasy S1.

Droga do uzyskania pozwolenia kolekcjonerskiego jest przewidywalna, ale wymaga pilnowania terminów, kompletowania dokumentów i dobrego przygotowania do egzaminu. Największą wagę ma później konsekwentne przestrzeganie zasad przechowywania, rejestracji oraz przenoszenia broni.

Artykuł nie stanowi porady prawnej. Przepisy dotyczące broni i amunicji oraz stawki opłat mogą się zmieniać, dlatego przed złożeniem wniosku sprawdź aktualne wymagania w Ustawie o broni i amunicji oraz w właściwym Wydziale Postępowań Administracyjnych Policji.